ຄຸນຄ່າຫຼັກ

ຄວາມຮູ້ – ປະສົບການ – ອາລົມ

1. ຄວາມຮູ້ (KNOWLEDGE)

ພາສາແມ່ນເຄື່ອງມືເຂົ້າເຖິງຄວາມຮູ້

ພາສາບໍ່ແມ່ນຄວາມຮູ້ໂດຍຕົວມັນເອງ, ແຕ່ເປັນສື່ກາງທີ່ບັນຈຸ ແລະ ຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້.

ຮູບແບບການຮຽນພາສາອັງກິດສ່ວນໃຫຍ່ໃນປັດຈຸບັນ ມັກເນັ້ນໃສ່:

• ຄຳສັບ
• ໄວຍາກອນ
• ໂຄງສ້າງປະໂຫຍກ

ແຕ່ສິ່ງທີ່ສຳຄັນກວ່ານັ້ນຄື: 👉 ຄວາມຮູ້ຖືກບັນຈຸຢູ່ພາຍໃນພາສາ

ຄວາມຮູ້ໃນພາສາແມ່ນຫຍັງ?

ຄວາມຮູ້ບໍ່ແມ່ນພຽງຂໍ້ມູນ. ຄວາມຮູ້ລວມເຖິງ:

• ຄວາມຮູ້ທາງວິທະຍາສາດ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈໂລກ
• ວິທີທີ່ມະນຸດຄິດ ແລະ ອະທິບາຍບັນຫາ
• ຄຸນຄ່າທາງວັດທະນະທຳ ແລະ ສັງຄົມ
• ວິທີການສະແດງອາລົມ ແລະ ທັດສະນະ

👉 ພາສາແມ່ນ “container” ຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ

ການຮຽນພາສາຄືການຮຽນຄວາມຮູ້

ມະນຸດຮຽນຮູ້ຜ່ານ 2 ເສັ້ນທາງ:

• ປະສົບການໂດຍກົງ (ສັງເກດ, ລົງມືເຮັດ)
• ການຮັບຮູ້ທາງອ້ອມຜ່ານພາສາ (ປຶ້ມ, ເລື່ອງລາວ, ຄຳເວົ້າ)

👉 ຄວາມຮູ້ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງມະນຸດຖືກສະສົມຜ່ານພາສາ

ດັ່ງນັ້ນ: ການຮຽນພາສາແມ່ນເພື່ອເຂົ້າເຖິງຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດຊາດ

ຄວາມໝາຍໃນການສຶກສາ

ນັກຮຽນບໍ່ໄດ້ຮຽນພຽງ “ວິທີເວົ້າໃຫ້ຖືກ”, ແຕ່ຮຽນເພື່ອ:

• ເຂົ້າໃຈເນື້ອຫາ
• ຮັບແນວຄິດ
• ສະແດງຄວາມຄິດ
• ໃຊ້ພາສາເພື່ອຮຽນຮູ້ຕໍ່ໄປ

👉 ພາສາກາຍເປັນເຄື່ອງມືໃນການເຂົ້າເຖິງຄວາມຮູ້, ພັດທະນາແນວຄິດ ແລະ ຂະຫຍາຍຄວາມສາມາດຂອງນັກຮຽນແຕ່ລະຄົນ

2. ປະສົບການ (EXPERIENCE)

ມະນຸດຮຽນຜ່ານປະສົບການ

ຄວາມຮູ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນຜ່ານປະສົບການ ແລະ ການປະຕິສຳພັນກັບໂລກ.

ພື້ນຖານທາງວິທະຍາສາດ

• Cognitive Science: ການຮຽນແມ່ນຂະບວນການປະມວນຂໍ້ມູນຜ່ານປະສົບການ ແລະ ການກະທຳ
• Constructivism: ຄວາມຮູ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍຜູ້ຮຽນເອງ
• Experiential Learning: ການຮຽນມີປະສິດທິຜົນເມື່ອຜູ້ຮຽນມີສ່ວນຮ່ວມໂດຍກົງ

ຕົວຢ່າງຂອງແກ່ນແທ້

ມະນຸດເຂົ້າໃຈໂລກຜ່ານປະສົບການ:

• ເຫັນນ້ຳກາຍເປັນນ້ຳແຂງ
• ສຳຜັດ ແລະ ຮູ້ສຶກເຢັນ
• ສັງເກດນ້ຳຕົ້ມ ແລະ ລະເຫີຍ

👉 ຄວາມຮູ້ເກີດຈາກການປະຕິສຳພັນກັບຄວາມເປັນຈິງ

ຄວາມໝາຍໃນການຮຽນພາສາອັງກິດ

ເມື່ອການຮຽນເນັ້ນພຽງຄຳສັບ ແລະ ໂຄງສ້າງ, ພາສາຈະຖືກເຂົ້າໃຈເປັນພຽງຄວາມຮູ້, ໃນຂະນະທີ່ການເຂົ້າໃຈ ແລະ ນຳໃຊ້ໃນຊີວິດຈິງ ຖືກສ້າງຂຶ້ນຜ່ານປະສົບການ ແລະ ການປະຕິສຳພັນກັບຜູ້ອື່ນ, ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ບໍລິບົດຈິງ.

ນັກຮຽນຈຳເປັນຕ້ອງ:

• ສື່ສານໃນສະຖານະການຈິງ
• ອະພິປາຍ
• ເຂົ້າຮ່ວມສະຖານະການ
• ເຮັດໂຄງການ
• ນຳສະເໜີ

👉 ພາສາເຊື່ອມກັບການກະທຳ → ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສາມາດ

ປະສົບການແມ່ນຂົວເຊື່ອມລະຫວ່າງຄວາມຮູ້ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການນຳໃຊ້

3. ອາລົມ (EMOTION)

ອາລົມແມ່ນເງື່ອນໄຂຂອງການຮຽນ

ການຮຽນແມ່ນຂະບວນການທັງດ້ານຄວາມຄິດ ແລະ ອາລົມ.

ພື້ນຖານທາງວິທະຍາສາດ

ອາລົມມີຜົນໂດຍກົງຕໍ່:

• ຄວາມສົນໃຈ
• ຄວາມຈື່ຈຳ
• ແຮງຈູງໃຈ
• ຄວາມສາມາດໃນການຮັກສາການຮຽນຮູ້

ກົນໄກ

• ອາລົມໃນແງ່ບວກ → ເພີ່ມຄວາມສາມາດໃນການຮັບຮູ້
• ຄວາມກັງວົນ, ຄວາມຢ້ານຜິດ → ຫຼຸດປະສິດທິພາບການຮຽນ
• ແຮງຈູງໃຈຈາກພາຍໃນ → ປັດໃຈສຳຄັນທີ່ສຸດສຳລັບການຮຽນລະຍະຍາວ

ຜົນກະທົບການແຜ່ຂະຫຍາຍ

ອາລົມສາມາດແຜ່ຂະຫຍາຍໃນສະພາບແວດລ້ອມການຮຽນ:

• ນັກຮຽນໃນແງ່ບວກ → ສົ່ງຜົນຕໍ່ທັງຫ້ອງ
• ຄູອາຈານໃນແງ່ບວກ → ຍົກລະດັບສະພາບແວດລ້ອມທັງໝົດ
• ສະພາບແວດລ້ອມໃນແງ່ບວກ → ຮັກສາແຮງຈູງໃຈ

ຄວາມໝາຍໃນສະພາບແວດລ້ອມການຮຽນ

ສະພາບແວດລ້ອມການຮຽນຖືກອອກແບບເພື່ອໃຫ້:

• ນັກຮຽນຮູ້ສຶກປອດໄພ
• ໄດ້ຮັບຄວາມເຄົາລົບ
• ໄດ້ຮັບການສົ່ງເສີມໃຫ້ກ້າທົດລອງ

👉 ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເກີດ:

• ຄວາມໝັ້ນໃຈ
• ແຮງຈູງໃຈໃນການຮຽນ
• ຄວາມສາມາດໃນການພັດທະນາລະຍະຍາວ

ອາລົມໃນແງ່ບວກແມ່ນຮາກຖານຂອງການຮຽນທີ່ມີປະສິດທິຜົນ ແລະ ຍືນຍົງ

4. ການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງ 3 ຄຸນຄ່າ

ທັງສາມອົງປະກອບນີ້ຮ່ວມກັນສ້າງເປັນລະບົບການພັດທະນາທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັນ:

• ຄວາມຮູ້ → ເນື້ອຫາທີ່ຖືກເຂົ້າເຖິງ ແລະ ຂະຫຍາຍ
• ປະສົບການ → ຂະບວນການຮຽນຜ່ານການກະທຳ ແລະ ການປະຕິສຳພັນ
• ອາລົມ → ຮາກຖານໃນການຮັກສາແຮງຈູງໃຈ ແລະ ການພັດທະນາລະຍະຍາວ

ຕັກກະຂອງການດຳເນີນງານ

• ຄວາມຮູ້ຖືກເຂົ້າເຖິງຜ່ານປະສົບການ ແລະ ການປະຕິສຳພັນ
• ປະສົບການຈະມີປະສິດທິຜົນເມື່ອຖືກຫຼໍ່ຫຼອມດ້ວຍອາລົມໃນແງ່ບວກ
• ອາລົມຊ່ວຍຮັກສາແຮງຈູງໃຈ ແລະ ການພັດທະນາຕະຫຼອດຂະບວນການຮຽນ

ໃນການດຳເນີນງານນັ້ນ, ການຮຽນຮູ້ບໍ່ໄດ້ຢຸດຢູ່ທີ່ການຮັບຄວາມຮູ້, ແຕ່ກາຍເປັນຂະບວນການພັດທະນາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ບ່ອນທີ່ນັກຮຽນຄ່ອຍໆຂະຫຍາຍຄວາມສາມາດ ແລະ ເຕີບໃຫຍ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.